ഇന്നലെ വരെ
അവിടെ മരമുണ്ടായിരുന്നു,
തണലുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരുപാട് കിളികളും മൃഗങ്ങളും പാട്ട് മൂളിയിരുന്നു.
നീര്ച്ചോലയുടെ
കളകളാരവമുണ്ടായിരുന്നു !
ചിത്രശലഭങ്ങള്
പറന്നുല്ലസിച്ചിരുന്നു !
ഇളം കാറ്റും
ഊഷ്മള ഗന്ധവുമുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു മരത്തില്
ഞാന് ഊഞ്ഞാലു കെട്ടിയിരുന്നു.
ഇന്നവിടെ മരമില്ല !
© രാകേഷ് രാഘവന്
pic courtesy: Google
നിന്നിലെ പ്രണയം
തിളയ്ക്കുന്നൊരു ബിന്ദുവുണ്ടെന്നില്.
മനം നിറയെ
കനല് വാരി വിതറി
കെട്ടണഞ്ഞ നെരിപ്പോടിനു
മുന്നിലാര്ത്തു കരയുന്ന
സ്വപ്നങ്ങള് പെറ്റുപെരുകി
ചിന്തകള് ശ്വാസം മുട്ടുന്നിടം.
ഇടനെഞ്ചിന്റെ തുടിപ്പില്
ചടുലനൃത്തമാടി ആവാഹിച്ചെടുത്ത
വിരഹം മുള പൊട്ടുന്നിടം.
നീയറിഞ്ഞില്ല,
ഓര്മ്മകള് വറ്റിയതിനാല്
മഹാനദി മണ്ണിലൊളിച്ചത്.
കര്മ്മഫലം.
നീയറിഞ്ഞില്ല,
കുറിഞ്ഞി പൂത്തത് കണ്ണിലെന്ന്.
ഹൃദയത്തോളം വേരുകള്,
ചോരയൂറ്റി നീല ചെഞ്ചുവപ്പായ്.
അസ്തമയ സൂര്യനൂറ്റം !
അറിഞ്ഞ് കൊള്ക,
മഴയൊഴിയാന്
മരം കാറ്റിനെ കൂട്ടിയത്,
മഴയെ പ്രണയിച്ച
ഇലകള് പാട്ടുപാടിയത്.
ഒടുവില്,
മരവും ഇലയും പിരിഞ്ഞത്.
എന്നിലെ ബിന്ദു മൂര്ച്ഛിക്കുന്നു !!!
© രാകേഷ് രാഘവന്
Pic courtesy: Google
